دیرزمانی است که در کار تهیه و تدوین این کتاب هستم تا حاصل سال ها تجربه و یافته های خود را در زمینه ی پیوند شعر و موسیقی آوازی به صورت کتابی با توضیحات و مثال های لازم برای فرهنگ موسیقی کشورم به یادگار بگذارم

به جرات می توان گفت در شرایطی که هنوز موسیقی جایگاه علمی و هنری خود را نیافته است ، نمی توان انتظار داشت که موارد وابسته به آن از رشد لازم برخوردار باشد

 

استاد حسین دهلوی در سال 1306 در تهران متولد شد و از یازده سالگی موسیقی را نزد پدرش آغاز کرد . دیگر استادانش در زمینه ی موسیقی ایرانی ، ابوالحسن صبا و در زمینه آهنگسازی ، حسین ناصحی و توماس کریستین داوید (استاد اتریشی ) بودند . وی فارق التحصیل رشته ی آهنگسازی از هنرستان عالی موسیقی است و نیز چندی برای ادامه ی مطالعه و کسب تجربه ی بیشتر به آلمان و اتریش سفر کرده است . بعد از در گذشت استاد صبا ( در سال 1336 ) رهبری ارکستر شماره یک هنر های زیبا به وی واگذار شد . از سال 1347 نیز ارکستر ایرانی تالار رودکی را تشگیل داد

دهلوی کنسرت های مختلفی را با ارکستر هایی از گروه ساز های ملی «گروه ساز های مضرابی » در دانشگاه ها ، تالار های مختلف تهران و بعضی شهرستان ها و نیز برخی از کشور های همجوار اجرا کرد . همچنین از افتتاح تلویزیون ایران ( 11 مهر ماه 1337) تا چند سال برنامه های مختلفی را در این رسانه ی همگانی اجرا کرده است

از مهر ماه 1336 به دعوت زنده یاد روح الله خالقی ، تدریس برخی از دروس موسیقی را در هنرستان موسیقی ملی به عهده گرفت

دهلوی تا کنون قطعات مختلفی را در زمینه ی موسیقی ملی و محلی ایران برای ارکستر ، آواز و ارکستر ، ساز های تکنواز به همراهی ارکستر و نیز همنوازی از برخی ساز های ایرانی تصنیف و تنظیم کرده است

(از دیگر آثار او در زمینه ی موسیقی داستانی ، اپرای خسرو و شیرین ( با نگاهی به داستان نظامی گنجوی

(بیژن و منیژه ( بر اساس شاهنامه فردوسی ) و اپرای مانا و مانی است که به مناسبت روز جهانی کودک (1979

تصنیف نمود

تا کنون دو نوار از تصنیفات این آهنگساز منتشر شده است : آثاری از حسین دهلوی که شامل 9 قطعه از ساخته ها و تنظیم های او در زمینه ی کار های جمعی موسیقی ملی است و نوار دیگری به نام گزیده هایی از موسیقی داستان بیژن و منیژه است